Door Kees de Graaf op 20 mei 2015

Standpunt PvdA Tynaarlo over herijking Integraal Accommodatiebeleid

Herijking IAB: houd de vaart erin!

In de raadsvergadering van 28 april kreeg de gemeenteraad te horen dat de herijking van het Integraal Accommodatiebeleid mogelijk over de zomer heen getild wordt. De PvdA-fractie vindt dat ongewenst en heeft dat, samen met de VVD, in de vergadering ook aangegeven. We moeten echt proberen de herijking voor de zomer af te ronden en besluiten te nemen, zodat schoolbesturen en andere betrokken partijen weten waar ze aan toe zijn. En zodat zij ook verder kunnen met hun beleid en projecten. Om deze boodschap kracht bij te zetten en aan te geven hoe de PvdA-fractie op dit moment in de IAB-discussie staat – ook ons denken ontwikkelt zich door – hebben we dit tien punten plan opgesteld.

Onze conclusie: de vaart moet erin blijven en we moeten breder blijven kijken dan alleen naar de scholen, hoe groot de nood daar ook is. Het gaat om de huisvesting van alle maatschappelijke functies die belangrijk zijn voor de leefbaarheid in onze buurten en dorpen, daar blijft de PvdA op inzetten.

Een tien puntenplan:

  1. We onderschrijven de noodzaak van de herijking. Het is goed om, nu de eerste projecten zijn gerealiseerd en de wereld sinds de start van het beleid fors is veranderd, een tussenbalans op te maken en te kijken hoe we verder gaan. Daarbij moet de mening van alle betrokken partijen – scholen, andere gebruikers, dorpsbewoners, gemeente en andere betrokkenen – op een zorgvuldige manier gehoord worden.
  2. Voordat de herijking gestalte kan krijgen, willen wij dat het college een toelichting geeft op het nieuwe financiële kader. Dit opdat voor alle spelers navolgbaar wordt waarom er zo’n groot verschil bestaat tussen de financiële aannames van het ene en die van het daaropvolgende college.
  3. Dan het beleid zelf. De PvdA gelooft onverkort in het gedachtegoed van het Integraal Accommodatiebeleid. Het bundelen van functies kan nog steeds voordelen opleveren, zeker wanneer naar de exploitatiekosten over de totale levensduur wordt gekeken.
  4. Een afgeleide vraag is wat ons betreft of de bundeling van functies per definitie in één (nieuw) gebouw moet plaatsvinden. Het is ook goed mogelijk tot samenwerking en afstemming van programma’s te komen met de inzet van meerdere bestaande gebouwen. Hierbij ook te denken aan gebouwen die niet in eigendom zijn van de gemeente (bijvoorbeeld leeg komende zorgcomplexen).
    Daarom pleiten wij voor maatwerkoplossingen per kern: er is niet één MFA-concept dat overal moet worden uitgerold.
  5. Het maatwerk per kern moet bepaald worden in goed overleg met gebruikers, bewoners en andere belanghebbenden. De tot nu toe gerealiseerde MFA’s zijn teveel ‘van bovenaf’ bedacht. Bovendien is er niet of te laat aandacht besteed aan de langjarige exploitatie van de gebouwen en de organisatie daarvan. Deze aspecten moeten vanaf het begin in de planontwikkeling worden meegenomen.
  6. In het herijkte Integraal Accommodatiebeleid dat wij voor ons zien, worden ‘vraag’ en ‘aanbod’ van ruimte zo goed en zo slim mogelijk op elkaar afgestemd. Dat betekent dat we naast de onderwijshuisvesting ook aandacht vragen voor de andere voorzieningen die samen de leefbaarheid in onze buurten en dorpen bepalen. We hanteren daarom een drietraps-benadering.
    – Het netwerk aan schoolgebouwen in onze gemeente is de basis, dit moet goed op orde zijn.
    – De tweede ‘laag’ die hierover heen ligt zijn de functies die nu reeds in gemeentelijk vastgoed zijn gehuisvest (bijvoorbeeld de dorpshuizen en gezondheidscentra). Speciaal punt van aandacht hierbij is de “ontmoetingsfunctie” voor inwoners.
    – De derde laag bestaat uit functies die de kernen zelf belangrijk vinden (en daar nu nog ontbreken).
    De herijking begint met het over elkaar heen leggen van deze lagen, om vervolgens te kijken of vraag en aanbod goed aansluiten. Zo nee, dan zijn ingrepen/aanpassingen noodzakelijk.
  7. Door deze analyse ontstaat ook zicht op urgentie en prioritering. Kijkend naar de staat van de gebouwen die onder het Integraal Accommodatiebeleid vallen, is er met name een aantal scholen dat dringend aan renovatie dan wel nieuwbouw toe is. In overleg met de schoolbesturen moet bepaald worden waar de urgentie het grootst is en welke oplossingen mogelijk zijn.
  8. Een gezamenlijke planontwikkeling met de scholen heeft onze voorkeur. Indien de scholen ervoor kiezen (wat hun wettelijk recht is) om genoegen te nemen met de geldende huisvestingsbudgetten, moet de gemeente kaders meegeven om tot duurzame huisvesting te komen. Wij denken aan een aantal ‘beslisregels’, die meegegeven worden als kader aan de scholen:
    – inzet op flexibeler en goedkoper bouwen (schoolwoningen bijvoorbeeld);
    – ruimtes meervoudig gebruiken (overdag school, daarvoor en daarna BSO/opvang/continurooster);
    – de totale exploitatielasten over gehele levensduur in beschouwing nemen, lange termijn ‘duurzaam’ denken;
    – het multifunctionele karakter blijven nastreven, als daar lokaal kansen voor liggen in een dorp/wijk.
  9. De herijking van het Integraal Accommodatiebeleid kan niet los worden gezien van andere ontwikkelingstrajecten die de komende tijd in gang worden gezet. Onder meer de plannen voor de centra van Vries, Eelde en Zuidlaren moeten hierop worden afgestemd – en vice versa. Een voorbeeld zijn de bibliotheken in Eelde en Vries: hoe verhouden deze zich tot de toekomstige ontwikkeling van het dorp?
  10. Tenslotte over de factor tijd: waar de nood hoog is, is snelle actie en besluitvorming noodzakelijk. Dat betekent dat voor de zomer duidelijkheid moet ontstaan over de eerste laag: de onderwijsgebouwen en hoe de schoolbesturen hier zelf tegenaan kijken. Na de zomer volgt dan de analyse per kern van de tweede en derde laag, in samenspraak met inwoners, gebruikers en andere belanghebbenden.
Kees de Graaf

Kees de Graaf

  Geboren in Vollenhove (op de rand van de Noordoostpolder). Middelbare school in Enkhuizen, studie sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Na verschillende banen bij onderzoeksbureaus en een bouwbedrijf in 2000 de overstap gemaakt naar het bestaan als zelfstandige. Niet veel later verhuisd van Amsterdam naar Zuidlaren. Vader van drie kinderen. Woont samen. Werkzaamheden:

Meer over Kees de Graaf