Bouwen in het groen: ga er zorgvuldig mee om en doe het anders niet

Door Kees de Graaf op 12 februari 2018

Tynaarlo ligt in een van de mooiste gebieden van Nederland. Aan de rand van een nationaal park en gezegend met veel groen, binnen de dorpen en daarbuiten. Met die erfenis moeten we zeer zorgvuldig omgaan, voor de inwoners van nu en morgen. De PvdA-fractie staat daarom kritisch tegenover de groeiende stroom van bouwplannen in het buitengebied.

 

De 50 recreatiewoningen bij Zeegse, de recreatiewoningen op Camping Buiten, de villa’s op het terrein van de school in Paterswolde-Noord, de schuurwoningen op de camping Schelfhorst: de ontwikkeling is duidelijk. De bebouwing rukt op in het groen, zowel voor tijdelijk als permanent wonen. Dat is ook niet verwonderlijk. Het is hier in Tynaarlo aangenaam verblijven, in een prachtige omgeving. De druk op het gebied neemt daardoor steeds meer toe. Ook omdat de stad Groningen er niet in slaagt ruimte te bieden aan het luxe, groene wonen. Daarvoor kijken woningzoekenden al snel naar Noord-Drenthe.

Het gevolg is dat projectontwikkelaars op zoek gaan naar mogelijkheden om hier projecten te realiseren.

Wat valt er op nu we de afgelopen periode een aantal van deze plannen in de gemeenteraad hebben behandeld?

1 Er is geen overkoepelende visie hoe we met dit soort initiatieven omgaan. We hollen van incident naar incident, van plan naar plan. Maar wat is het overkoepelende kader? Wat kan het landschap hebben qua bouwactiviteiten, wat is haar ‘laadvermogen’, wat kan zij dragen? Moeten we alles maar toestaan, waar zouden we gericht op kunnen inzetten? Daar is geen goede visie op. De onderbouwing gaat vaak niet verder dan ‘er is markt en vraag, dus we werken mee’.

2 Omwonenden hebben vaak niet of pas heel laat in de gaten wat er werkelijk speelt. Bouwplannen zijn dan vaak al vergevorderd. Het draagvlak in de omgeving wordt vaak rooskleuriger voorgesteld dan het werkelijk is. Mensen vinden het lastig om op tijd de goede informatie te vinden over de procedure.

3 College en projectontwikkelaars zetten de gemeenteraad onder druk om toch vooral maar in te stemmen. De plannen moeten koste wat het kost doorgang vinden, er mag geen tijd worden genomen voor tussenstappen (bijvoorbeeld voor extra overleg met omwonenden of nader onderzoek). Dreigwoorden als ‘planschade’ en ‘schadeclaim’ vallen geregeld. Ook worden er soms argumenten gebruikt die kant noch wal raken, zoals bij Schelfhorst waar het om een ‘inbreidingslocatie’ zou gaan – terwijl het toch midden in de natuur ligt.

4 Het huiswerk heeft de gemeente niet altijd op orde. Zo werd in Paterswolde-Noord verzuimd onderzoek te doen naar een mogelijk hergebruik van de oude school. Bij Schelfhorst liet de gemeente een 10 jaar oude bouwvergunning intact voor het gebied, die de discussie vertroebelde.

5 Er wordt vooral gebouwd voor huishoudens met een goed gevulde portemonnee. Van een mix met betaalbare woningen is geen sprake.

De PvdA-fractie concludeert hieruit dat we veel beter moeten omgaan met het prachtige landschap dat onze dorpen omringt.

Wie hier bebouwing toestaat, moet zeer zorgvuldig te werk gaan en iedereen er goed bij betrekken. Bovenal is er behoefte aan een visie op hoe Tynaarlo zich de komende jaren gaat ontwikkelen, in het gebied tussen Groningen en Assen waar de vraag naar woningen groot is. Dat kunnen we niet alleen aan de Regio Groningen Assen overlaten, daar moeten we zelf – samen met onze inwoners – een overtuigend verhaal voor opstellen. Wat vinden we met elkaar belangrijk en hoe behouden en versterken we die kwaliteit? Voor wie is het landschap bestemd? Een thema dat wat ons betreft nadrukkelijk wordt meegenomen in de Omgevingsvisie die de komende tijd voor Tynaarlo wordt opgesteld.

De PvdA gaat ondertussen door met wat we bij deze plannen nu al doen: praten met betrokkenen, vragen stellen en moties indienen.

Zo lang de overkoepelende visie over ‘landschappelijk wonen’ er niet is, zullen we per plan de juiste afweging proberen te maken.

Kees de Graaf

Kees de Graaf

  Geboren in Vollenhove (op de rand van de Noordoostpolder). Middelbare school in Enkhuizen, studie sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Na verschillende banen bij onderzoeksbureaus en een bouwbedrijf in 2000 de overstap gemaakt naar het bestaan als zelfstandige. Niet veel later verhuisd van Amsterdam naar Zuidlaren. Vader van drie kinderen. Woont samen. Werkzaamheden:

Meer over Kees de Graaf